fbpx

Herinneringen aan Theo opgedoken

Herinneringen aan Theo

We zitten binnen. We vereren Wifi, Netflix en de online tools als onze nieuwe goden. Buiten schijnt de zon, maar woedt een desastreus virus. Onze duikpakken hangen weggestopt in de kast. En de duikbril wordt hooguit gebruikt in de badkuip, of in geval van nood als beschermingsbril. Duiken heeft een andere betekenis. We duiken weg onder onze dekens, of duiken weg in onze herinneringen. ‘Toen alles nog gewoon was’.

Theo

Een jaar geleden stond binnen onze duikvereniging de tijd ook al even stil. Theo, onze vrolijke, hartelijke, joviale, altijd klaarstaande Theo. Theo met zijn Haagse accent. Theo aan de bar met een glas rode wijn. Theo in zijn rode droogpak. Of was het nou “semi-droog” Ton? Theo die vol liefde sprak over ‘zijn meissie’. Ja die Theo dus. Die overleed een jaar geleden. Onverwachts, na een redelijke standaard operatie. Overleed aan de gevolgen van een desastreuze bacterie. Net zo klein en ongrijpbaar, als ons virus nu.

Forellen

Theo was naast duiker een fervent visser. Mooie verhalen kon hij vertellen onze Theo. Wat mij betreft komen duikers en vissers wat dat talent betreft aardig overeen. De omvang van een gevangen vis, of van een onderwater gespot exemplaar wordt door beiden zeker overdreven. Zo ook bij Theo. Met zijn grote vriend Jan ging hij soms ook forellen vissen. In Nederland heb je zelfs vijvers waar je in verenigingsverband op deze gladde zoetwater beesten kunt vissen. En Theo wist ze daarna met een prima recept te bereiden op de barbecue. Zijn recept: Je snijdt de forel overlangs open. Verwijdert eventuele ingewanden, en bestrooit het beest dan met viskruiden.  Vervolgens vul je de forel met een Italiaanse saus. Bijvoorbeeld een pot balsimico pastasaus. Deze saus is helaas slecht verkrijgbaar in deze tijd van Corona hamstergedrag. Maar dat ter zijde. Je sluit de vis, omwikkelt hem met zelf gesneden (zuurkool)spek en legt daarboven op wat plakjes limoen of citroen. Dan wikkel je de forel in aluminiumfolie en dan op de barbecue. Ik smul in mijn herinnering!

Camping

Tja en voor een echte gezellige barbecue is voor mij de camping en kamperen onmisbaar. Ook daar was Theo graag te vinden, op de camping. Samen met zijn Mar, en het laatste jaar ook hond Boef. Heel wat duikweekenden hebben we als vereniging met elkaar doorgebracht. Waarbij de rode wijn soms wat al te vrolijk vloeide, en menig duiker op zondagochtend ‘nog even in bed bleef liggen’. En dat was echt niet alleen Theo. Ik duik in de leuke foto’s van al deze mooie weekenden op de website. Ach herinneringen!

Fore

“Fore!”, “Oorspronkelijk een Schots interjectie, wordt gebruikt om iedereen te waarschuwen die in de vlucht van een golfbal staat of beweegt” (wikipedia). Ook deze term past goed bij Theo. Met zijn maatje Nico sloeg hij wekelijks een balletje op de golfbaan. Een van mijn herinneringen aan Theo is deze term. We wandelden rondom de golfbaan bij het Westerpark. Er riep iemand heel hard “Fore”. “Theo” zeiden we tegelijk. En nog steeds als we een rondje om de golfbaan lopen, zien we in gedachten Theo staan. Helaas ontbrak een dergelijke strijdkreet om ons te waarschuwen voor Corona. Of hebben we eenvoudig weg niet goed geluisterd? De toekomst zal het leren.

Toekomst

Theo zal voor ons een herinnering blijven. Er komen geen nieuwe herinneringen bij. Al blijven we met een glimlach anekdotes over hem ophalen. Als vereniging hebben we echter wel een toekomst met elkaar. Al is het zwembad gesloten, ons binnenwater seizoen abrupt afgebroken en lijkt duiken onbelangrijk en even onzeker. Als echte duiker weet ik zeker: “hoe diep je ook duikt, hoe troebel soms het water, we komen altijd weer boven”. En dan maken we met elkaar, weer mooie nieuwe herinneringen.

Goede voornemens

Nancy over het inzetten van goede voornemens met het vrijwilliger zijn.

De jaarwisseling ligt alweer even achter ons en velen kijken daar elk jaar weer tegenaan als: nieuw jaar, nieuwe kansen. Als bonus lag er nu zelfs een decennium met nieuwe mogelijkheden voor ons. Goede voornemens voor die nog onbevlekte toekomst betreffen vaak het opvijzelen van de gezondheid. Regelmatig sporten en bewuster eten moeten soelaas bieden en wie ondanks alle ontmoedigingsmaatregelen nog stevig doorrookte, drukte dapper die peuk definitief uit. Daarnaast zijn er voornemens in de persoonlijke en sociale categorie: quality time met het gezin en de (groot)ouders regelmatig met een bezoekje vereren. De laatste jaren doet ‘minder online, meer echt contact’ het ook goed. Tot slot zetten we op het gebied van financiën en werk hoog in. Niet zelden is een 5-, 6- of liefst 7-cijferig spaarsaldo bereiken en elke dag lachend naar je droombaan het ultieme doel.

Het gaat wat ver om te zeggen dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens, maar na een paar weken is de ‘goede-voornemen-hemel’ nog zeker niet in zicht. De stengels bleekselderij zijn inmiddels verruild voor gefrituurde aardappel in dezelfde vorm, bij oma is de deur niet bepaald platgelopen en het mobieltje verhindert nog steeds een echt gesprek.

Vrijwilligerswerk

Maar één populair voornemen is makkelijker vol te houden dan je op het eerste gezicht denkt. In de top 10 staat steevast: vrijwilligerswerk. Daarbij denk je al snel aan nobele acties als bejaarden op avondvierdaagse rondrijden of in het zweet des aanschijns waterputten boren in Afrika. Toch kan het dichter bij huis en met minder inspanning. Hoe dan?

Sportverenigingen kampen al jaren met een tekort aan vrijwilligers, dus spring in dat gat. Zet je in om te helpen bij de jaarlijkse barbecue of kies voor een intensievere functie zoals bestuurslid of trainer. Helemaal naar gelang de tijd die al je andere voornemens hiervoor overlaten. Je inzet zal niet het journaal halen, maar je vereniging heeft er baat bij en daar profiteer je zelf van mee. Win-win dus!

Veel meer voordelen

Die voordelen strekken veel verder dan op het eerste gezicht lijkt. Ten eerste leer je door de intensieve samenwerking je clubgenoten van een heel andere kant kennen. Nieuwe vriendschappen ontstaan en je gaat met nog meer plezier naar je sportavond. Daarbij is dit een voornemen dat heel makkelijk vol te houden is, omdat het dicht bij jezelf ligt. Zoek vooral werkzaamheden die goed bij je persoonlijkheid en vaardigheden passen, dan gaan ze je gemakkelijk af. Haal je juist meer voldoening uit een beetje uitdaging, stap dan uit je comfortzone en doe eens iets wat verder van je afstaat. Het verrijkt je alleen maar.

Als je het handig aanpakt, levert jouw inzet je mogelijk ook op andere vlakken voordeel op. Zelfs voordelen die aan je goede voornemens raken. Doordat je meer aanwezig bent, sport je net wat extra (meer sporten: check!). Meer écht contact bereik je zeker (minder online: check!). Neem je gezinsleden af en toe mee of maak ze lid, dan is die quality time meteen geregeld (check)!.

Zelfs op werkgebied kan deze vrijwillige inspanning je vooruit helpen. Het benoemen van je vrijwilligerswerkzaamheden op LinkedIn (oké, af en toe online mag best) laat zien dat je sociaal bent en dat je aanpakt. Daarnaast kun je het gebruiken om vaardigheden aan te tonen die je niet altijd direct met je dagelijkse werkzaamheden kunt onderbouwen. Wie weet ben je daarmee een stapje verder op weg naar die droombaan. Weer een goed voornemen afgevinkt! Alleen dat gedroomde spaarsaldo ga je er niet mee halen, alhoewel je natuurlijk niet weet wat die droombaan je nog oplevert…

Vrijwilligerswerk zit in meer dan je denkt!

Een duikweekend vol gezelligheid

Een duikweekend vol gezelligheid

Het is guur weer bij het duikweekend. Gelukkig staat er een grote partytent met picknicktafels op het campingveld opgesteld. Een grote ketel warm water hangt klaar voor de hete thee. De duikers kruipen langzaam uit de koepeltentjes en zijn klaar voor de ‘early morning’ duik. Want duiken zullen we, dit weekend…

Een impressie van het duikweekend

Ja, zo stelt de gemiddelde ‘niet duiker’ zich een duikweekend in Nederland voor. Nou, gelukkig is de realiteit bij Duikvereniging Sub Marine Stars minder spartaans. Een korte impressie van het afgelopen duikweekend: Op woensdagavond vertrekken manlief en ik al met onze sleurhut naar camping Muralt in Scharendijke. Na een voorspoedige reis wachten er al diverse gezellige mede-duikers, met partner of moeder, op het veld. Na ‘even de pootjes te hebben uitgedraaid’ krijgen we direct een bakkie koffie. Niks oploskoffie, maar gewoon Nespresso ‘what else?!’. De avond is lang en gezellig. 

Op donderdag duiken dan? De aanwezige duikers ‘duiken’ nog even: ‘Verkouden, last van de knie, last van een elleboog, de teckels moeten nog getraind, manlief is jarig’ en nog vele andere uitvluchten. Ook op donderdag staat de gezelligheid voorop. 

Vrijdag dan duiken?

Via de groeps-WhatsApp (het is dit jaar bijna gelukt om geen persoonlijke wisse wasjes te delen via de App) inventariseren we wie wanneer op de camping arriveert. Met een select clubje van zes duikers maken we die middag een prachtige duik bij Den Osse. Wat een genot om daar eens buiten het weekend te duiken. Het zicht is goed, manlief en ik blijven lang onder. We zien een diversiteit aan Zeeuwse fauna: paling, groene wier slakjes (heel veel), dahlia, noordzeekrab, kreeft, garnaal, krab, grondel, spons. Top duik! Terug op de camping druppelen de weekendgangers binnen. Wat een leuk weerzien. Niet alleen duikers, maar ook partners en kinderen. Een grote groep gaat samen de heerlijkste frietjes van Zeeland eten bij Sander’s ‘Even Pauze’. De resterende groep steekt de barbecue aan op de camping. De avond is lang en gezellig. Nachtduiken? Nee geen belangstelling. ‘Te veel friet gegeten, moet de tent nog opzetten, net een biertje open getrokken, enz’. 

Zaterdag, een dag vol activiteiten

Zaterdag duikdag! De evenementencommissie verdient veel lof. Ze hebben het weekend grondig voorbereid, zelfs de camping toiletten zijn geïnspecteerd en er is een ambitieus duikschema opgesteld. Om 9 uur staat er een duik gepland bij Zoetersbout. Zaterdagochtend ‘duiken’ er heel wat SMS-ers. Ja, nog even hun comfortabele bedje in de caravans in. Want zaterdagochtend klettert het werkelijk van de regen. Alleen een paar echte diehards van de vereniging gaan naar Zoetersbout. Gelukkig maar, want daar blijken ook nog een aantal niet kampeerders zich bij de groep aan te sluiten.

Naar wat ik gehoord heb (ja ik lag ook in mijn warme bed) hebben ze een mooie duik gemaakt, met op grotere diepte (>15m) prima zicht. Ons nieuwste lid Anita maakt die ochtend haar eerste duik in Nederland, samen met Lisette. Ondanks het tekort aan lood, vind Anita het super mooi. ’s-Middags duiken? Enkele dames gaat liever winkelen, twee mannen laten liever hun haar blonderen op de camping, maar gelukkig blijft er ook een groep duikers over. Bij Den Osse Haven maken we opnieuw een mooie duik. ’s-Avonds brengt ‘Piet van het Karretje’ de barbecue. Het hele veld is inmiddels gevuld met SMS-ers. We bezetten maar liefst tien camping plekken, en ook enkele niet kampeerders komt gezellig naar de barbecue. O ja, en na de regen van de ochtend was het heerlijk weer geworden. De avond is lang en gezellig. 

Zondag, een dubbele duik staat gepland

Zondag duikdag! Maar liefst twee duiken staan gepland. Ook hier wordt weer driftig ‘ gedoken’. Uh…’we moeten de tent nog afbreken, de caravan moet van het veld, nog steeds verkouden, last van’. Ja, je raadt het al, alleen een aantal diehards gaan op zondag nog duiken. En dat is nu juist het mooie van ons duikweekend. De diehards (echte duikers) hebben maatjes om te duiken, de ‘duikers’ komen vooral ook voor de gezelligheid. Want bij duiken staat veiligheid voorop, maar binnen onze vereniging telt ook gezelligheid mee. En wat mooi dat we in ons duikweekend daarbij ook de partners en kinderen van onze leden kunnen betrekken. 

Volgend jaar weer!

Een blog van Saar Oudenbroek.

error: U kunt geen foto\'s downloaden