fbpx

Op slakkenjacht met Peter van Bragt

Ruwe wratslak

Tijdens zijn vakantie gaat Ton op slakkenjacht met Peter van Bragt om de net ontdekte ruwe wratslak te vinden. Zal het hen lukken deze te vinden en op de gevoelige plaat vast te leggen?

Tijdens de eerste dagen van mijn vakantie kreeg ik van Marjolein de gelegenheid enkele dagen te gaan duiken. Ik weet natuurlijk ook wel dat het was om van het gezeur af te zijn, maar voor mij toch een mooi begin van de vakantie. De eerste duik maakte ik met Martin bij Zoetersbout op zondagochtend 21 juni. We gingen na de kentering te water en troffen helaas slecht zicht. Maar dat mocht de pret niet drukken. We begonnen rustig aan de afdaling want de oortjes van Martin sputterden wat tegen. Eerst een stukje op 3 meter en langzaamaan wat dieper tot zo’n 7,5 meter. Onderweg speurden we de bodem af naar mooie dingen. Behalve wat bruine plooislakken was het niet zoveel, maar op het keerpunt in de duik spotte Martin een mooie grote Satijnslak.

Satijnslak
Satijnslak | Jorunna tomentosa | ca. 5 cm

Op de terugweg kwamen we nog wat sepiarekken tegen, maar die waren zo erg begroeid dat een eventueel zeepaardje zijn staart er niet eens aan vast zou kunnen maken. Die hebben we dan ook niet gezien. Na een uurtje kwamen we weer netjes bij de trap bovenwater waar Marjolein heerlijk in het zonnetje zat te wachten. Onder het genot van een lekker bakkie koffie kletsen we nog wat na. Daarna vertrekt Martin richting huis en wij naar Zierikzee waar we hadden afgesproken met Zeenaaktslakkoloog Peter van Bragt. Voor enkelen van de vereniging bekend van de onderwaterbiologie- en zeenaaktslakkencursussen.

Midzomernachtduik

Tijdens de BBQ besloten Peter en ik dat de eerste duik maar een midzomernachtduik moest worden bij de Zeelandbrug. Het tij was goed, het weer ook alleen had de wind wat minder gekund. Als we rond half 10 bij de brug aankomen is het daar een drukte van jewelste. Niet dus. Geen enkele duiker te bekennen en we hebben het rijk voor ons alleen maar ja het was tenslotte ook vaderdag. Qua stroming ziet het er goed uit echter eenmaal onderwater blijkt het zicht echt waardeloos. Voor Peter geen probleem want volgens mij kent die elke steen ongeveer uit zijn hoofd. We duiken naar een meter of 13 en speuren de bodem af. Tijdens de duik die ongeveer een uur duurt vinden we geen enkele slak. Wél een tapijt van brokkelsterren en nog een mooie halfwas Sepia.

Nieuwe slakkensoort

Na de duik vullen we de tanks direct bij de automaat want morgenochtend gaan we er weer op uit. Afgelopen weken kwam er in het nieuws dat er weer een nieuwe slakkensoort in de Nederlandse wateren was gevonden de Doris ocelligera, voorlopig Nederlandse naam de Ruwe wratslak. Peter heeft er de afgelopen dagen natuurlijk druk naar gezocht en ook enkele exemplaren gevonden op diverse stekken. Onze missie voor de komende dagen was wat mij betreft dan ook: vindt de Ruwe wratslak!

Onze eerste serieuze poging begonnen wij bij duikstek Putti’s Place in Goes. De duik begint met een zandvlakte welke is overspoeld met slibanemonen in allerlei kleuren de een nog mooier dan de ander. Ook viltkokeranemonen staan parmantig tussen de slibanemonen in. Later bij het rif zien we ook veel Zeeanjelieren en de eerste Bruine plooislakeieren en ook de slakken zelf. Na 3 kwartier van alle moois te hebben genoten zag ik Peter bezig met het fotograferen van een klein takje hydropoliepen, een kaal gevreten Zeecypres.

Slibanemoon
Slibanemoon | Sagartia troglodytes
Viltkokeranemoon
Viltkokeranemoon | Cerianthus Lloydii
Slibanemoon
Slibanemoon | Sagartia troglodytes
Slibanemoon
Slibanemoon | Sagartia troglodytes

Even later wees Peter mij op datzelfde takje met iets daarin zodat ik ook mijn foto kon maken, maar waarvan? Het is zo klein. Later bleek dit een Roodgevlekte kroonslak te zijn. En neem maar van mij aan die was echt klein. De slak wordt met takje en al in een mooi potje gedaan en mag verder mee voor onderzoek. We vervolgen onze duik en dan zie ik Peter driftig met zijn lamp seinen, zou hij de Ruwe wratslak hebben gevonden? Helaas die niet maar wel een trio van Gestippelde mosdierslakjes, die zich tegoed doen aan de Spiraalmosdiertjes, ook geen straf want dat zijn toch een van de mooiste slakjes die we in Nederland hebben. Ook hier worden weer de diverse foto’s gemaakt.

Roodgevlekte kroonslak
Roodgevlekte kroonslak | Doto coronata | ca. 5 mm
Gestippelde mosdierslak
Gestippelde mosdierslak | Thecasera pennigera | ca. 30 mm | bij zijn favoriete voedsel Spiraalmosdiertje (Bugula plumosa)

Koffieboontje

We speuren verder en dan zie ik Peter druk met zijn lamp gebaren, wat heeft ie gevonden? Toch niet de Ruwe wratslak hè? Nee hoor het is totaal anders. Op het moment dat ik het bovenop de steen zie zitten, weet ik reeds wat het is een Ongevlekt koffieboontje. Ja dat is ook een slak maar dan een met een huisje. Het is een aan de Kauri’s verwante soort van ongeveer 1 a 1,5 cm welke zijn mantel over zijn schelp heentrekt.

Ongevlekt koffieboontje
Ongevlekt koffieboontje | Trivia arctica | ca. 13 mm

Slechts enkele meters verderop zie ik Peter alweer druk aan het fotograferen en al snel zie ik dat hij een grote oude oester heeft omgekeerd en daar op zie ik direct een Vlokslak zitten. Deze probeerde zich in eerste instantie natuurlijk verborgen te houden maar op gevoel had Peter de goede oester omgekeerd. Dit was dus de enige echte Verborgen vlokslak, Ja dat is echt zijn naam. Hij lijkt veel op een Kleine vlokslak maar toch net even anders en ik moet zeggen dat ik ook direct het idee had dat het deze soort was. E.e.a werd verduidelijkt door de aanwezige eisnoeren die duidelijk verschillen met die van de Kleine vlokslak Even later vind Peter nog een voor hem onbekende Mosdiersoort. Vlak daarbij vind ik een zelfde Mosdiertje en beiden mogen mee voor onderzoek.

Verborgen vlokslak
Verborgen vlokslak | Aeolidiella sanguinea | ca. 4 cm
Eisnoer verborgen vlokslak
Eisnoer verborgen vlokslak

Verborgen leven

Het laatste deel van de duik struinen we op 2 a 3 meter diepte nog wat in de rode wierzone want daar is de kans op de Ruwe wratslak het grootst. Helaas na ruim 100 minuten zit de duik er op en gaan we toch wel voldaan, de Verborgen vlokslak was nog niet eerder op deze stek aangetroffen en door mij al helemaal niet gezien, het water uit waar Marjolein op een stoel met haar boek weer op ons zat te wachten.

De Tetjes

We rijden door naar Kattendijke waar we bij vulstation de Kleine Stelle onze tanks weer vullen voor de volgende duik bij Kattendijke, de Tetjes. Eerst hebben we nog wat tijd om lekker te zitten en te genieten van het heerlijke weer maar dan blijkt dat Peter even een denkfoutje had gemaakt in omkleedtijd en tijd te water. Dus hup, hup snel omkleden en het water in want het tij wacht niet. We zwemmen rechtuit naar wat meer diepte en gaan rechtsaf met het tij mee en struinen heerlijk rond. Slakken komen we niet tegen maar wel weer veel Brokkelsterren en ondanks het slechte zicht vinden we een heel mooi veld met Zeeanjelieren.

Verder zoeken

Dan voelen we dat de kentering voorbij is en de stroming begint toe te nemen, en hoe. We blijven bodemcontact houden terwijl wij tegen het rif omhoog zwemmen met een krachtige stroming die als het ware naar beneden valt hetgeen Peter later ook uitlegde. Weer op 5 a 6 meter aangekomen is er weinig sterke stroming meer en beginnen we langzaamaan weer aan onze zoektocht naar de Ruwe wratslak. In de ondiepte vinden we weer allerlei moois waaronder ook veel paardenanemonen in rood tot groen en alles wat er tussenin zit, vele Alikruiken en een Keverslak. Na een uurtje zit ook deze duik er weer op en helaas weer zonder…

Paardenanemoon
Paardenanemoon | Actinia equina
Alikruik
Alikruik | Littorina littorea
Keverslak
Keverslak | Lepidochitona cinerea

De volgende dag breekt aan en ook de laatste duik voor nu even dan. De duikstek is de Vuilnisbelt bij Poortvliet. We zijn ruim op tijd en gaan ook ruim op tijd te water. Ondanks afgaand water zwemmen we rustig tegen de stroming in naar 12 meter diepte en struinen weer de bodem af. Ook hier weer stukken zandvlakte met slibanemonen in allerlei kleuren. Ondanks dat ik e.e.a had nagekeken blijkt de batterij van mijn camera leeg, shit… zal je altijd zien dat! Na een uurtje op diepte zijn we weer terug op 2 a 3 meter en struinen weer in de wierzone rond. Af en toe spot ik een baby Zeedonderpadje en als ik oude oesters omkeer zitten er bijna altijd Harige porseleinkrabbetjes onder, verder de gebruikelijk dingen.

Veeleisende fotograaf

We vinden wat Bruine plooislakjes met eiersnoeren en dan wordt ik weer door Peter gewenkt met de lamp. En… nee hoor weer niet, maar wel een heel mooi klein Harlekijnslakje laat zich zien. Ik spot nog een knalrood Veranderlijk steurgarnaaltje en zo speuren we verder en jawel hoor weer lichtseinen van Peter. Ik durf het bijna niet meer te hopen en dat was inderdaad ook niet nodig. Deze keer was het een heel mooi exemplaar van het Gestippelde mosdierslakje dat door Peter uitvoerig als een fotomodel op de plaat werd vastgelegd. En ik kan je vertellen het is geen gemakkelijke fotograaf, je moet wel zo op de foto zoals hij het in gedachten heeft.

Zul je altijd zien

We scharrelen rustig verder en dan zie ik een vissenkop tussen de stenen zitten en denk even na wat het is. Natuurlijk een Steenslijmvis, ook wel Blennius, maar wel een hele grote zodat ik richting Peter kijk of hij er misschien een foto van kan maken. Op het moment dat ik opkijk zie ik Peter weer met zijn lamp zwaaien maar niet zomaar, maar heel heftig. Jammer van die Blennius maar Peter moet echt wat laten zien.

De spanning is om te snijden als ik op Peter af zwem en dan vouwt hij zijn hand open en, tada… Jawel hoor hij heeft de Ruwe wratslak gevonden en een heel mooi exemplaar van ruim 3 centimeter. Nou de fotoshoot kan beginnen alleen niet voor mij want zoals ik al dacht… Shit, zal je altijd zien dat! Peter schiet zijn plaatjes en dan tikt hij mij aan en geeft me zijn camera in handen zodat ik ook zelf wat foto’s kan maken van deze nieuwe slakkensoort. Het resultaat is hieronder te zien. Missie geslaagd zou ik zo zeggen.

Ruwe wratslak
Ruwe wratslak | Doris ocelligera | ca. 3 cm

Enkele meters verder staan we bij de trap en eindigen onze laatste duik van 90 minuten met een smile van oor tot oor. En Marjolein? Die zit zoals gebruikelijk op haar stoel met een boek en ziet ons triomfantelijk aan komen lopen. Martin en Peter weer bedankt voor deze mooie duiken en graag tot de volgende.

Blauwtipje.nl

Wil je nog meer weten over alle mooie zeenaaktslakken die Nederland heeft, zet dan de Blauwtipje app op je mobiel. Daarin staan alle soorten en nog meer. De app kan je ook helpen met identificatie van de door jouw gevonden slakken. Ook op de website van Blauwtipje.nl is van alles te vinden.
Wil je meer weten over andere beestjes die je onderwater gezien hebt, kijk dan op Stichting Anemoon.
Ik zou zeggen: veel plezier tijdens het duiken en doe rustig aan zoals de zeenaaktslakken ook doen… Die zijn erg mooi dus wie weet wat ervan kan komen☺
Ton Klerks

Op de foto’s in deze blog rust copyright dus gebruik daarvan alleen in overleg met de auteur.

Wie is … Roy van Noort?

Wie is ... Roy van Noort?

Duikvereniging Sub Marine Stars bestaat ruim 40 jaar. De vereniging draait jaarlijks op de inzet van zo’n 70 actieve leden en vrijwilligers. Ons kent ons, wordt ook weleens gezegd, maar is dat ook zo? In de vorige Wie is …? heeft Christina de bal doorgegeven aan Bart. Roy valt even in voor Bart i.v.m. de drukte op werk. En dat maakt Roy van Noort de volgende kandidaat voor de Wie is …? De eerste vraag is ingezonden door Christina.

Hoe ben je ertoe gekomen om te gaan duiken?

Lisa en ik waren 1,5 jaar samen en we waren op zoek naar een activiteit om samen te ondernemen en nieuwe mensen te leren kennen. Duiken kwam tegen het begin van dit gesprek helemaal niet ter sprake, want we hadden werkelijk geen idee wat we allemaal konden gaan doen. We keken op Wikipedia welke sporten allemaal bestonden. Ja, Ja.. Vrijwel alle sporten konden we doorstrepen, omdat ze vrijwel allemaal niet flexibel zijn. Lies werkt in de zorg en dat heeft eenmaal zijn beperkingen in de vaste activiteiten die je onderneemt.

Dat zal vast ook wel de reden zijn geweest, waarom we lastig een sport konden kiezen. Twee sporten bleven over: squash en duiken. Lisa had vaker gedoken op vakanties en zo gingen we al snel kijken naar een duikvereniging in Leiden. Het karakter van het samen activiteiten ondernemen kwam totaal niet naar voren in hun website, maar meer het presteren en brevetten halen. Dat was juist niet wat we zochten. De website van SMS had dat wel en de rest is geschiedenis. Complimenten aan Martin ;).

Wat mag bij jou niet ontbreken bij een duik in Nederland?

Een kop koffie in de ochtend. ’s Morgens op m’n vrije zondag moet je vroeg op om activiteiten te gaan ondernemen. Dit was voor ons wel even wennen, want we zijn echte uitslapers. Dat kopje koffie en rustig ontbijten is voor ons een must.

Hoe heb jij het duikvirus te pakken gekregen en hoe lang duik je al?

We hebben het over het duikvirus, toch? Ik ben in het zwembad van de Fluit begonnen met duiken. Inmiddels zijn we vier jaar verder.

Wat maakt voor jou Duikvereniging Sub Marine Stars uniek?

Sinds de eerste keer dat ik binnenstapte, had ik bij deze vereniging wel een beetje een familiegevoel. Daarnaast ondernemen we veel en ondersteunen we elkaar in het beter leren duiken. Volgens een oude blog van Saar die verschillende groepen leden typeert, maakt mij dat een verenigingsdier.

Hoe zou jij jezelf omschrijven als duiker? Wat maakt jou een goede buddy?

Nieuwsgierig. Voor mijn gevoel kijk ik nog steeds een beetje rond, wat er allemaal te zien en te vinden valt. Mensen om mij heen, weten daar veel meer over, dan ik. Maar ik vind het fantastisch om alle duikverhalen aan te horen. Wat maakt mij een goede buddy? Een beetje gezelligheid. Het maken van een duik is voor mij niet voldoende, een beetje gezelligheid d.m.v. een kop koffie achteraf is een must.

Wat betekent een “perfecte” duik voor jou?

Onderwaterleven. Op z’n minst een paar krabbetjes. Des te meer je ziet, hoe leuker de duik. Daarnaast het delen van je vondst en het vervolgens discussiëren of het nu een grote vlokslak is of een kleine vlokslak.

Wat is je meest dierbare herinnering met duiken?

Ik denk dan toch wel mijn eerste buitenwaterduik. Samen met Patrick in Oostvoorne Meer, die toen zijn eerste instructieduik bij SMS maakte, hadden we verschrikkelijk slecht zich. Een soort snert, zeg maar. Ik vreesde een beetje dat dit het scenario was, waarvoor ik me een half jaar voor had opgeleid. Naderhand met een kop soep die ik van Leon & Saar kreeg, had ik toch een beetje het gevoel alsof ik had meegedaan met Mud Masters. Die overwinning (en later dat de ervaring gelukkig eenmalig was) was een leuke ervaring.

Een vereniging kent meerdere helden. Heb je voor iemand bewondering?

Jazeker! Hans en Adrie zijn voor mij wel de stille krachten van de vereniging. Ze staan altijd voor iedereen klaar, je hoort ze nooit over iets wat tegenzit en ze hebben altijd energie om iets moois van de zwembadavond te maken.

Ik ga duiken en neem mee…?

Mijn koffiekan.. In de eerste jaren hadden we twee koffiemokken die we steeds meenamen. We moesten vanuit de flat, na het sjouwen van de duikspullen, altijd nog een keer naar boven lopen om de koffie en thee op te halen. En dat deden we in een afsluitbare mok van steenwerk. Inmiddels hebben we de mok uitgebreid tot een thermoskan. Deze stoppen we tijdens het sjouwen in de duikkoffer.

Tot slot, wie zou jij graag beter willen leren kennen middels deze rubriek en waarom? En welke vraag zou jij aan diegene willen stellen?

Ik wil Adrie wel beter leren kennen. We kennen hem als onze materiaalman en is altijd enthousiast in de weer met het trainen van zijn duikvaardigheden. Mijn vraag aan Adrie.. Waar kan ik jou midden in het nacht voor wakker maken?

In beweging tegen de orcavinnen!

In beweging tegen de orcavinnen!

De volgende blog is geschreven in het hoogtij van de coronacrisis. De eerste maanden van de maatregelen zitten erop… Het duikseizoen is – een soort van – begonnen en langzamerhand halen we het duikmateriaal weer uit schuren, kasten en opbergruimtes. Je zou haast denken dat met al dat ophoudend gedrag het onderwaterleven verder opbloeit. Laten we dit maar even zien als een goed vooruitzicht. Wel begint dat weinig sporten en beweging er een beetje bij me in te hakken.

Tijd voor meer beweging

Nu was de duiksport nooit echt een calorieverslinder of conditie-aanjager, maar met het meer thuiszitten de afgelopen maand(en) beginnen de corona-kilo’s zich ze verzamelen rond de heupen. En de zwembadjes lijken zich te evolueren in ware orca-vinnen. Dat klinkt als een bijzondere transformatie, maar fraai is het niet. Tijd om ze weg te werken met wat beweging. Bij ons thuis is een paar weken geleden de knop omgegaan.

De aanpak van Lisa

Lisa is begonnen met het bewegen achter de televisie met YouTube-filmpjes. Bij haar vielen de online danslessen in de smaak. Diverse Latina-powerwomen doen de meest wilde work-out dance-moves. En met stille bewondering aanschouw ik de dappere pogingen van Lisa om deze vrouwen na te doen. Natuurlijk in stille bewondering, want als je er te veel over zegt, dan moet je meedoen.

De aanpak van Roy

Zelf ben ik begonnen met de beginner ab work-outs. Gedurende mijn zoektocht ben ik op slag verliefd geworden op instructeur Pamela Reif, een getrainde jonge dame die de work-outs op een leuke en toegankelijke manier begeleidt. Ze houdt het tempo erin, geeft de ruimte om de nieuwe oefeningen uit te proberen en ook niet onbelangrijk ze zwaait altijd naar me als de oefening is afgerond met soms zelfs een handkusje.

Pamela Reif

De aanpak, hoe het niet moet

Lies gebruikt daarnaast ook een enige tijd een hoelahoep in huis. Voor degene die weleens bij me thuis zijn geweest: ik woon niet al te groot en ik bewonder dat hoelahoepen überhaupt in m’n huis mogelijk is. Toen moeders sinds lange tijd weer langs kwam en de hoelahoop zwervend tegenkwam, herleefde ze denk ik één van haar hoelahoop-momenten (wie kent het niet?). Met enthousiasme geeft ze een zwiep aan de hoelahoep en de eerste tien bewegingen lijken rommelig goed te gaan. Met de elfde draai vliegt de hoelahoep tegen de hamsterkooi aan en de inhoud, inclusief zaagsel, huisje en hamster, vliegt door ‘t appartement heen.

De aanpak van moeders

Moeders zit bij hardloopvereniging de Leidse Road Runners en met hardloopcollectief Hollen met Han traint ze zich in het hardlopen. Ergens zes jaar geleden heeft ze haar hardlooprooster naar me doorgestuurd, van ‘Roy is dit niet iets voor jou’. En onder de huidige omstandigheden heb ik met frisse tegenzin met beide handen het rooster opgepakt. De eerste weken gingen bijzonder moeizaam. Misschien is het wel herkenbaar…? Een zeurend gevoel in je lichaam dat je niet meer wil. Uit eigen ervaring blijkt dat dit na enkele weken verdwijnt, mits je volhoudt. Nu zit ik alweer in week 5 en merk ik dat het uitdagen van mezelf steeds gemakkelijker gaat.

Survival of the fittest?

Ik hoorde dat meerdere leden worstelen met beweging en het fit blijven, dus wil je het hardloopschema hebben? Laat het mij weten, dan stuur ik hem door. Het schema is geschreven voor meerdere afstanden. Is bewegen even geen prioriteit? Dan kunnen de orca-vinnen nog altijd van pas komen als we weer naar het buitenwater toegaan ;).

Wil jij onder water gaan fotograferen?

Wil jij onder water gaan fotograferen?

Een van onze zeer bevlogen onderwaterfotografen, Léon Oudenbroek, neemt je mee langs alle aspecten van onderwaterfotografie. Vol enthousiasme vertelt hij over zijn ervaringen in het fotograferen, de techniek en de apparatuur, om vervolgens af te sluiten met flink wat handige tips!

Mijn eerste duik in Maleisië

Eigenlijk kwam ik op een van mijn eerste duiken al direct in aanraking met onderwaterfotografie. Op onze ‘discover scuba dive’ op Perhentian Island (Maleisië) ging een fotograaf mee onder water en van hem konden we na afloop een dvd’tje kopen met geschoten plaatjes… prachtig! Ik was meteen verkocht, dat wil ik ook! Fotograferen onder water geeft zo’n extra dimensie aan het duiken dat ik al snel nooit meer zonder camera onderwater ging. Altijd op jacht naar de ‘nog mooiere foto’.

Maar ja, of je nu een duik in het zwembad neemt, onderdompelt in Den Osse of gaat duiken op Bonaire, onderwaterfotografie is een vak apart. Je bent te gast in een andere wereld met compleet andere mogelijkheden en uitdagingen. Vanzelfsprekend stellen deze omstandigheden ook extra eisen aan je apparatuur.

Verschillen onderwaterfotografie en fotografie op het droge

Wat maakt onderwaterfotografie anders dan ‘fotografie op het droge’ qua techniek? Onderwater kun je jezelf driedimensionaal verplaatsen. Je kunt makkelijk onder of boven je onderwerp komen. Aan de andere kant wordt je in Nederland vaak erg beperkt door het matige zicht. Bovendien wordt het licht door het water erg tegengehouden en verspreid. Hierdoor heb je minder contrast en sommige golflengten dringen minder goed door in het water zodat al snel onder het wateroppervlak alleen maar blauw licht overblijft.

Licht & compositie bij het fotograferen

Wat licht betreft wordt er veel meer dan bij andere vormen van fotografie gebruik gemaakt van flitslicht. De meeste onderwaterfotografie sets bestaan uit twee of soms wel drie flitsers om je onderwerp zo goed mogelijk te belichten en zweefvuil op je foto te minimaliseren.

Compositie is universeel. Ook onderwater streeft elke onderwaterfotograaf ernaar een mooi opgebouwd beeld te maken. Het bijzondere aan dit genre is dat je echt aparte diersoorten en onderwaterlandschappen kunt vastleggen op de foto. Diersoorten die voor de meeste mensen, vaak ook voor mijzelf, onbekend zijn. Je hebt er eigenlijk gelijk nog een hobby bij: naderhand onderzoeken welke soort(en) er nu op de foto staan.

Kosten van en keuze in materiaal

Wat minder leuk is, zijn de hoge kosten van het materiaal. Een onderwaterbehuizing voor een camera is prijzig. Daarnaast heb je ook één of twee externe flitsers nodig met bijbehorende aansluitingen en een poort of dome voor een macro- of groothoeklens.

Gelukkig kun je tegenwoordig klein beginnen. Er zijn leuke modellen op de markt die goede resultaten geven en niet al te veel kosten. Zelfs je telefoon of action-camera in een waterdichte behuizing meenemen onder water behoort al tot de mogelijkheden.

Ikzelf heb momenteel een set voor een systeemcamera (Olympus PEN EPL3 in een Olympus-behuizing) en twee Inon-flitsers. Voordeel van deze camera is dat je de lenzen kunt wisselen. Ook heb ik de mogelijkheid om bv. een macrolens op mijn onderwaterhuis te schroeven. Dit is erg makkelijk wanneer je onderwater ineens dat mooie slakje tegenkomt. Aangezien we in Nederland regelmatig te maken hebben met wat minder zicht onderwater, is macrofotografie dan een goede mogelijkheid om toch een mooi plaatje te kunnen schieten.

Voor compactcamera’s zijn de behuizingen goedkoper en ook hiermee kun je (in combinatie met flitslicht) prima foto’s maken. Zeker als beginner kun je het beste met een compactcamera starten om te kijken of het wel iets voor jou is. Op Marktplaats kun je vaak wel wat leuks vinden.

Praktische tips

Onderwater fotograferen begint eigenlijk al de dag vóór de duik. Ten eerste zorg ik er voor dat alle batterijen geladen zijn. Niks erger dan lege batterijen halverwege een duik. De camera gaat in de behuizing, uiteraard mét een geheugenkaart die nog wat ruimte heeft en gelijk nog maar even checken of de instellingen goed staan. Om lekkage te voorkomen check ik regelmatig of er geen vuil of zand op de o-ring zit. Deze rubberen ring is namelijk super belangrijk. Die zorgt ervoor dat je apparatuur waterdicht blijft… Tja, inmiddels ben ik al door schade en schande wijzer geworden. Ik heb één keer de o-ring vergeten bij de eerste duik van het seizoen en een andere keer was mijn behuizing ongemerkt open geklikt op weg naar de steiger. Dus check, check en nog maar eens check.

Samenwerken met je buddy

Oké onderwater dan maar! Duiken doe je natuurlijk altijd met een buddy. De samenwerking tussen de fotograaf en de buddy is belangrijk. Het is voor een fotograaf erg fijn wanneer de buddy mee zoekt naar mooie onderwerpen en gelijk nog even de navigatie in de gaten houdt zodat de fotograaf zich kan concentreren op het mooie plaatje. De buddy van de fotograaf moet vooral veel geduld hebben. Zo vind ik het bijvoorbeeld heerlijk wanneer je vanuit allerlei hoeken en belichtingen hetzelfde slakje kunt fotograferen.

Ik duik vaak samen met Ton Klerks. Ton gaat zelden zonder camera onder. Hij heeft echt een oog voor het onderwaterleven en weet ook nog eens van bijna alles de juiste naam en vaak zelfs de Latijnse naam. Wanneer ik duik met andere duikers hoor ik vaak na de duik, “Goh, met een fotograaf duiken is best leuk, je ziet veel meer”. Dat komt omdat je als fotograaf altijd op zoek bent en je daardoor een oog hebt ontwikkeld voor het kleine spul.

Voordat je gaat fotograferen onderwater..

Onderwater fotograferen kan in principe iedere duiker, maar zorg eerst dat je je op je gemak voelt onder water en je drijfvermogen onder controle hebt, voordat je überhaupt aan onderwaterfotografie begint. En zorg ervoor dat je altijd goed bewust bent van je omgeving. Want het onderwaterleven is, zoals we allen weten, kwetsbaar.

Na de duik thuis de mooiste foto’s uitzoeken en indien nodig bewerken met een fotobewerkingsprogramma. En daarna zoveel mogelijk mensen laten meegenieten van die prachtige onderwaterwereld!

Tips!

Voor duikers die overwegen om met onderwaterfotografie te beginnen, heb ik enkele tips:

  • Verdiep je in onderwaterbiologie zodat je dieren en hun gedrag herkent. Hierdoor weet je waar je het beste bepaalde dieren kunt vinden en hoe je ze moet benaderen. De specialty Onderwaterbiologie is een goede start.
  • Begin klein. Leen een camera of schaf een tweedehandsje aan. Probeer het dan een paar duiken om te ervaren of het echt wat voor je is.
  • Duik met een buddy die je vertrouwt en die op je let. Je bent regelmatig gefocust op het maken van een foto en dan is het fijn om iemand bij je te hebben die op je wacht en de omgeving in de gaten houdt voor interessante onderwerpen. En vier ogen zien natuurlijk altijd meer dan twee.
  • Zorg dat je je vertrouwd voelt met het duiken en je apparatuur. Dan maak je ook betere foto’s.
  • Let op je omgeving. Zorg dat je niets beschadigd. Respecteer de kostbare onderwaterwereld.
  • Heb geduld. Fotograferen onder water is niet zo makkelijk als boven water. Het heeft tijd nodig om het goed te leren. Er zijn heel wat tutorials en tips te vinden om goede of betere onderwaterfoto’s te maken. Het ‘ handboek digitale onderwaterfotografie’ door Ron Offermans is zeker een aanrader als je je wilt verdiepen in de vele mogelijkheden.
  • Fotografeer van dichtbij. Water is vaak niet heel helder. Hoe meer water er tussen jou en je onderwerp in zit, hoe meer kans dat het beeld troebeler wordt. Wanneer je vissen wilt fotografen kan het wellicht wel wat lastig zijn om dichtbij genoeg te komen.
  • Maak veel foto’s. Onderwater zul je zeker niet zoveel geslaagde foto’s maken als normaal. Maak dus extra veel foto’s.
  • Je onderwatercamera is ook heel geschikt om boven water foto’s te maken! Vlak boven, of half in, het water. Vanaf een boot of in het zwembad. Maak er gebruik van dat je camera wat meer kan hebben dan normaal.

Wil je meer tips? Lees dan de blog van Laura Vink.

Wie is … Christina Koren -Stavast?

Wie is ... Christina Koren -Stavast?

Duikvereniging Sub Marine Stars bestaat ruim 40 jaar. De vereniging draait jaarlijks op de inzet van zo’n 70 actieve leden en vrijwilligers. Ons kent ons, wordt ook weleens gezegd, maar is dat ook zo? In het volgende bericht maken we beter kennis met Christina Koren -Stavast.

Wat mag bij jou niet ontbreken bij een duik in Nederland?
Een goede sfeer aan de waterkant, gezonde spanning, een zonnetje met een mooie blauwe lucht. Niet te warm en niet te koud.

Hoe heb jij het duikvirus te pakken gekregen en hoe lang duik je al?
Ik heb mijn hele leven al willen duiken. Telkens als ik op Curaçao was zag ik mensen die doken, zelf snorkelde ik toen al. In 2014 zag Rob, mijn man een advertentie in het Leidschendamse krantje van de SMS. Hij zei: ‘Dat is wat voor jou!’. Zo heb ik toen een introduik gemaakt en is mijn duikcarrière begonnen. Een leuke of minder leuke bijkomstigheid is dat we in 2014 een vette vertraging hadden met het vliegtuig, waardoor we van Euroclaim heel veel geld terugkregen. Deze heb ik gebruikt om mijn duikuitrusting te kopen.

Wat maakt voor jou Duikvereniging Sub Marine Stars uniek?
Een vereniging met verschillende mensen met verschillende ervaring op duikgebied, die altijd klaar staan om vragen te beantwoorden. Het unieke is ookdat je als gelijkgestemde kan praten over een sport, die anderen niet altijd begrijpen. Daarnaast is de gezelligheid tijdens de zwembadlessen ook prettig.

Hoe zou jij jezelf omschrijven als duiker? Wat maakt jou een goede buddy?
Van een onzekere duiker naar een complete duiker die door ervaring en opleiding veel dingen heeft geleerd en nog steeds leert. Ik vind het altijd belangrijk een gezonde spanning te hebben voor een duik, omdat je toch een wereld betreedt die niet de jouwe is. We zijn tenslotte niet met kieuwen geboren.
Dat ik verantwoordelijk wil zijn voor mijn buddy en samen met mijn buddy al het moois wil ervaren wat de Nederlandse en overzeese wateren te bieden hebben.

Wat is jouw favoriete duikstek?
Mijn favoriete duikstek is Zoetersbout en Dreischor gemaal en de Zeelandbrug.

Wat betekent een “perfecte” duik voor jou?
Dat als je gedoken hebt, je met een grote glimlach bovenkomt en hebt genoten van al het moois onderwater en dat je ook hebt genoten van de totaal beleving om onderwater te zijn (het driedimensionale). Belangrijk is ook dat je positieve energie krijgt van duiken. Vaak als ik een duik heb gemaakt smaakt het naar meer en zou ik na een tijdje zo weer in het water stappen. Duiken is voor mij een soort Yoga onderwater. Een zijn met de omgeving en de rust ervaren en letterlijk het aardse achter je laten.

Wat is je meest dierbare herinnering met duiken?
Dat ik binnen de duiksport bepaalde dingen heb overwonnen zoals nachtduiken wat ik nu superleuk vind. Dat ik zekerder ben geworden in het duiken en nu minder gefrustreerd ben als iets niet lukt.
Duiken heeft mij ook veel gebracht, zeker toen ik ziek werd. Voordat ik naar het ziekenhuis moest, heb ik op Curaçao nog hele mooie duiken gemaakt, dit gaf mij heel veel positieve energie, die voor mijn herstelproces kon gebruiken.
Daarnaast was de eerste duik die ik weer mocht maken na mijn ziekteperiode een hele mooie. Ik herinnerde mij dat Theo Remmerswaal die had georganiseerd bij Dreischor. Ik was zo blij dat ik deze duik kon maken. Het had een hele speciale waarde voor mij.
k ben ook blij dat ik al heel veel duiken heb kunnen maken zowel in Zeeland als daarbuiten.

Wat is je favoriete duikevenement?
Het duikweekend, omdat je dan lekker enkele duiken achter elkaar kan maken.

Ik ga duiken en neem mee…?
Heel mijn duikuitrusting want anders valt er niet te duiken.

Tot slot, wie zou jij graag beter willen leren kennen middels deze rubriek en waarom? En welke vraag zou jij aan diegene willen stellen?
Graag zou ik Bart Valk beter willen leren kennen, omdat hij bezig is met de opleiding voor instructeur.

Mijn vraag aan hem zou zijn: hoe ben je ertoe gekomen om te gaan duiken heeft dit ook een relatie met je werk voor de reddingsbrigade en waarom wil je graag instructeur worden.

error: U kunt geen foto\'s downloaden